1
سأحتفظ هذا العام بقلبي مجمداً،
لا خوفاً من الحب، بل انتظاراً لذلك الذي يعرف أن الفاكهة لا تُقطف إلا حين تنضج بالشمس، وأن للأشواق مواسمها أيضاً.
سأضع قلبي في غلافٍ شفاف، وأكتب عليه بخطٍ أحمر:
"قابل للكسر"
لا لأنه ضعيف، بل لأنه امتلأ بالحياة أكثر مما ينبغي.
لن أكتب عليه تاريخ إنتاجٍ أو انتهاء، فالحب الذي يسكنه لا يعرف عمره، ولا يعترف بالتقويم.
هو صالح لنبضةٍ واحدة كاملة، وحبٍّ واحدٍ يشبه المعجزة، وعناقٍ واحد يُعيد ترتيب الفصول في دمي.
سأحتفظ بنظراتي مثل زهورٍ يابسة بين صفحات كتاب، كلما فتحته فاح منه عبير ذكرى جميلة.
فالكتب تعرف كيف تصون الأسرار، وكيف تحفظ بين أوراقها وردةً، أو رسالةً، أو اسماً أحببناه ذات مساء.
أما همساتي فسأخزنها في علبٍ صغيرة من الحنين، وأتركها قرب نافذتي، لعل الريح تحملها إليك حين يطول الغياب.
وسأجمع قبلاتي الدافئة في كفّي، كما تجمع الأمهات المطر في أوعية الشرفات،
وأدخرها ليومٍ أراك فيه فجأة، فأكتشف أن العمر كله كان مجرد طريقٍ إليك.
لم تعد قبلاتي تصلح للتجفيف، فهي خُلقت لتولد على شفتيك، وتذوب هناك مثل قطعة سكرٍ في فنجان قهوةٍ ساخن.
أعرف أن الزمن علّم القلوب الحذر، وأن كثيراً من المشاعر صارت معلبةً وباردة،
لكنني ما زلت أؤمن أن حباً واحداً صادقاً قادر على إذابة كل هذا الجليد.
وحين تأتي،
سأخرج قلبي من ثلاجته القديمة، وأضعه بين يديك، طازجاً كأول وردةٍ في الربيع، ودافئاً كأن الحب خُلق الآن لأول مرة.
کوردی
ئەمساڵ، دڵم بە بەستووی دەهێڵمەوە،
نەک لە ترسی خۆشەویستی، بەڵکو لە پێشبینی ئەو کەسەدا کە دەزانێت میوە تەنها کاتێک هەڵدەگیرێت کە لەبەر خۆردا پێدەگات و ئەو حەسرەتەش وەرزی خۆی هەیە.
دڵم دەخەمە ناو زەرفێکی شەفافەوە و بە ڕەنگی سوور لەسەری دەنووسم:
"شلۆق."
نەک لەبەر ئەوەی لاوازە، بەڵکو لەبەر ئەوەی پڕ بووە لە ژیان.
بەرهەم یان بەرواری بەسەرچوونی لەسەر نانووسم، چونکە ئەو خۆشەویستییەی لەناویدا نیشتەجێیە هیچ تەمەنێک ناناسێت و هیچ ساڵنامەیەک ناناسێتەوە.
بۆ یەک لێدانی دڵی تەواو و یەک خۆشەویستی کە لە موعجیزە دەچێت و تاکە باوەشێک کە وەرزەکان لە خوێنمدا ڕێکدەخاتەوە، گونجاوە.
چاوم وەک گوڵی وشک لە نێوان لاپەڕەکانی کتێبێکدا دەهێڵمەوە؛ هەر جارێک کە دەیکەمەوە، بۆنی یادەوەرییەکی جوانی لێ هەڵدەفڕێت.
چونکە کتێبەکان دەزانن چۆن نهێنییەکان بپارێزن، چۆن لەناو لاپەڕەکانیاندا گوڵێک، نامەیەک، یان ناوێک بپارێزن کە ئێوارەیەک خۆشمان دەویست.
سەبارەت بە چرپەچرپەکانم، لە سندوقی بچووکی حەسرەتدا هەڵیاندەگرم و لە نزیک پەنجەرەکەمەوە بەجێیان دەهێڵم، بۆ ئەوەی ڕەنگە با کاتێک نەبوونی درێژ دەبێتەوە بۆت هەڵبگرێت. وە ماچە گەرمەکانم لە کفنەکانمدا کۆدەکەمەوە، وەک چۆن دایکان ئاوی باران لەناو قاپەکاندا لە باڵکۆنەکاندا کۆدەکەنەوە،
و ڕزگاریان بکە بۆ ئەو ڕۆژەی کە لەناکاو دەتبینم، و بۆم دەردەکەوێت کە هەموو ژیانم تەنها گەشتێک بوو بۆ تۆ.
ماچەکانم چیتر مەبەست لێی وشکبوونەوە نین؛ ئەوان بۆ ئەوە دروست کراون کە لەسەر لێوەکانت لەدایک ببن، و لەوێ وەکو کوبەیەکی شەکر لەناو کوپێکی گەرمی قاوەدا بتوێنەوە.
دەزانم زەمەن دڵەکانی فێر کردووە کە وریا بن، زۆر هەستیش بوونەتە قوتوو و سارد،
بەڵام هێشتا باوەڕم وایە کە یەک خۆشەویستی ڕاستەقینە توانای توانەوەی ئەم هەموو سەهۆڵەی هەیە.
وە کاتێک دێیت،
دڵم لە سەلاجە کۆنەکەی دەرئەهێنم و دەیخەمە دەستت، تازە وەک یەکەم گوڵەبەڕۆژە لە بەهاردا، و گەرمە وەک ئەوەی خۆشەویستی بۆ یەکەمجار دروست بێت.
نوسینی غوربەت قەنبەر / کەرکوک
ورگێڕ بۆ کوردی / سامان کاکەیی / ئەڵمانیا
======================================
2
أشعرُ بخفّةٍ غريبةٍ في صدري
أشعرُ بخفّةٍ غريبةٍ في صدري كلّما قلتُ لك: أحبّك، كأنّ الكلمةَ عادت إلى موطنها الأوّل، واستقرّت حيث وُلِدت.
كأنّها ماءٌ ضلَّ طريقه طويلًا، ثمّ اهتدى أخيرًا إلى مجراه، فعاد النهرُ يذكر اسمه، وعادت الضفّتان إلى طمأنينتهما.
كلّما قلتُ لك: أحبّك، أشعر أنّ شيئًا في هذا العالم قد عاد إلى مكانه الصحيح.
........
أشعرُ بخفّةٍ غريبةٍ في صدري كلّما قلتُ لك: أحبّك، كأنّ الحروفَ تخلعُ عنها غبارَ الغربة، وتعودُ إلى وطنها القديم في صدرك.
كأنّها قطرةُ ماءٍ أنهكَها الترحال، فلمّا لامست مجراها تنفّس النهرُ بعمق، واستراح القلب.
غربة قنبر
كوردى
هەست بە سووکایەتییەکی سەیر لە سنگمدا دەکەم هەرکاتێک پێت بڵێم خۆشم دەوێیت، وەک ئەوەی وشەکە گەڕابێتەوە بۆ ماڵە ڕەسەنەکەی و لەو شوێنەی کە لەدایک بووە نیشتەجێ بووبێت.
وەک ئاوێک کە لە مێژ بوو ڕێگای ونبوو، پاشان دواجار ڕێڕەوی خۆی دۆزیەوە، بۆیە ڕووبارەکە جارێکی دیکە ناوەکەی لەبیرە و کەنارەکانیش دەگەڕێنەوە بۆ ئارامیی خۆیان.
هەرکاتێک پێت بڵێم خۆشم دەوێیت، هەست دەکەم شتێک لەم دونیایەدا گەڕاوەتەوە بۆ شوێنی شیاوی خۆی.
...هەرکاتێک پێت بڵێم خۆشم دەوێیت، هەست بە سووکایەتییەکی سەیر دەکەم لە سنگمدا، وەک ئەوەی نامەکان تۆزی دەربەدەری بڕێژن و لە دڵتدا بگەڕێنەوە بۆ زێدی دێرینی خۆیان.
وەک دڵۆپێک ئاو، ماندوو لە سەفەرەکەی، کە کاتێک دەست لە ڕێڕەوی خۆی دەدات، ڕووبارەکە هەناسەیەکی قووڵ هەڵدەمژێت، دڵیش پشوو دەدات.
غوربەت قەنبەر
==================================
3
لو عرفوا
لو عرفتْ أمي أنني أضع اسمك على الرفّ نفسه الذي أضع عليه صلاتي، لأوصتني أن أحفظه من الغبار وألا أتركه وحيدًا في ليالي الشتاء.
لو عرفتْ أنني كلما نادتني باسمي التفتَّ أنتَ في داخلي، لأضافت اسمك إلى شجرة العائلة دون أن تسأل عن صلة القرابة.
لو علم أبي أنني أقتسم معك رغيف النهار، وأترك لك نصف مقعدي في الحافلة، ونصف كوب الشاي، ونصف تعب الأيام، لأصبح يعدّك واحدًا من أبنائه.
ولو علم أن غيابك لا يمرّ عابرًا، بل يطفئ مدينةً كاملةً في صدري، لأغلق أبواب البيت حدادًا وأجّل ضحكاته إلى إشعار آخر.
لو علمت أختي أنني أخفيك بين طيات ملابسي كما تُخفَّأ الرسائل القديمة، لراحت تفتّش خزانتي بحثًا عن سرّ ابتسامتي المفاجئة.
ولو علم أصدقائي أنني لا أمشي وحدي، وأنك تسير بمحاذاة قلبي دائمًا، لتوقفوا عن السؤال: إلى من تبتسم في الطريق؟
لكن ماذا لو علم الجميع؟
هل يستطيعون أن ينتزعوا شجرةً ضربت جذورها في دمي؟
هل يستطيعون أن يطفئوا مصباحًا تعوّد أن ينير عتمتي؟
لقد تأخّر الأمر كثيرًا.
فأنت لم تعد حبيبًا يمكن أن أخسره، بل صرت عادةً يومية كالتنفس، وسرًّا قديمًا يحفظ ملامحي من التبدد.
ولو اجتمع العالم كله ليعيدني إلى ما كنت عليه قبل أن أعرفك، لعاد خائبًا.
فبعض البشر لا يدخلون حياتنا زوّارًا، بل يبدّلون ترتيب أرواحنا إلى الأبد، ثم يمكثون هناك دون أن يراهم أحد.
غربة قنبر
كوردى
ئەگەر تەنها بزانن
ئەگەر دایکم بزانێت ناوی تۆ لەسەر هەمان ڕەفە دادەنێم کە دوعاکانم لێ هەڵدەگرم، پێی دەگوتم لە خۆڵ و خۆڵ بیپارێزە و هەرگیز شەوانی زستان بە تەنیا جێی مەهێڵە.
ئەگەر بزانێت کە هەر جارێک ناوی من بانگ دەکات، تۆ لەناومدا دەگەڕێیتەوە، ناوی تۆی بۆ دارستانەکە زیاد دەکرد بەبێ ئەوەی پرسیار لە پەیوەندییەکەمان بکات.
ئەگەر باوکم بزانێت کە من نانی ڕۆژانەم لەگەڵتدا بەشی دەکەم، نیوەی کورسیم لە پاسەکەدا، نیوەی کوپەکەی چایەکەم، نیوەی ماندووبوونی ڕۆژەکانت پێدەبەخشێت، ئەوا تۆی بە یەکێک لە منداڵەکانی خۆی دەزانی.
ئەگەر بزانایە کە نەبوونی تۆ کاتی نییە، بەڵکو تەواوی شارێک لەناو دڵمدا دەکوژێنێتەوە، بە ماتەمینییەوە دەرگای ماڵەکەی دادەخست و پێکەنینەکەی بۆ کاتێکی نادیار دوادەخست.
ئەگەر خوشکەکەم بزانێت وەک پیتی کۆن لە ناو جلەکانمدا دەتشارمەوە، لە دۆشەکەکەمدا دەگەڕا بۆ نهێنی زەردەخەنە لەناکاوەکانم.
ئەگەر هاوڕێکانم بیانزانیایە کە من هەرگیز بە تەنیا ناڕۆم، تۆ هەمیشە لە تەنیشت دڵمدا دەڕۆیت، ئەوا وازیان لە پرسیارکردن دەهێنا: لە شەقامدا زەردەخەنە بۆ کێ دەکەیت؟
بەڵام چی دەبوو ئەگەر هەمووان بزانن؟ ئایا دەتوانن دارێک لە ڕەگەوە هەڵبکەنن کە ڕەگەکانی لە قووڵایی خوێنمدا بڕوات؟
ئایا دەتوانن چرایەک بکوژێننەوە کە خووی بە ڕووناککردنەوەی تاریکی منەوە گرتووە؟
زۆر درەنگ بووە.
تۆ چیتر خۆشەویستێک نیت کە بتوانم لەدەستی بدەم، بەڵکو خوویەکی ڕۆژانەی وەک هەناسەدان، نهێنیەکی دێرین کە سیماکانم لە کاڵبوونەوە دەپارێزێت.
تەنانەت ئەگەر هەموو دونیا کۆببنەوە بۆ ئەوەی پێش ئەوەی تۆ بناسم بمگەڕێننەوە بۆ ئەوەی کە بووم، بە نائومێدی دەگەڕایەوە.
بۆ هەندێک کەس وەک سەردانکەر ناچنە ناو ژیانمانەوە؛ بۆ هەمیشە ڕێکخستنی ڕۆحمان ڕێکدەخەنەوە، پاشان لەوێدا بە نەبینراو دەمێننەوە.
غوربەت قەنبەر
================================
4
حينما أخرج من البيت أشعر أن المدينة ترتدي ملامحك قبلي
بائع الجرائد يناولني نسختين من الصباح وعندما أقول له: أنا وحدي، يبتسم كأنه يعرف أن الوحدة كذبة صغيرة نخترعها كي لا نبكي
في المقهى يتركون كرسياً فارغاً بمحاذاتي ويمتلئ الفنجان الثاني بالبخار دون أن يلمسه أحد.
حتى المرايا لم تعد تعترف بي منفردة كلما وقفت أمامها تظهر كتف أخرى وعينان إضافيتان تحدقان بي بصمت.
أصدقائي يلومون شرودي ولا يعلمون أنك تعبر رأسي مثل قطار طويل كلما حاولتُ النوم.
حينما أمشي تحت المطر تتسع المظلة وحدها كأن يدًا خفية تتشبث بطرفها الآخر.
وفي السينما تصرُّ الموظفة على أن تمنحني تذكرتين ثم تهمس: “لا أحد يأتي إلى الأفلام محمّلاً بهذا الضوء ويكون وحيداً”.
أحاول كثيراً أن أمحو اسمك من دفاتري لكن الحروف تعود لترتب نفسها على هيئة قلب
أحاول أن أشرح للناس أنك غادرتِ منذ زمن لكن الأرصفة مازالت تحفظ وقع خطاكِ والشوارع تلتفت خلفي كلما مررت.
أحياناً أكرهكِ لأنكِ جعلتِ العالم يضيق بي إلى هذا الحد
وأحياناً أشكركِ بصمت لأنكِ تركتِ في عتمتي كل هذا النور.
غربة قنبر
كوردى
کاتێک لە ماڵەوە دەردەچم، هەست دەکەم شارەکە پێش ئەوەی من سیماکانی تۆ لەبەر دەکات.
ڕۆژنامە فرۆشەکە دوو نوسخەی کاغەزی بەیانیم دەداتێ، کاتێک پێی دەڵێم "تەنیام"، پێدەکەنێت وەک ئەوەی بزانێت تەنیایی درۆیەکی بچووکە کە ئێمە دایدەهێنین بۆ ئەوەی نەگرین.
لە کافێیەکەدا کورسییەکی بەتاڵ لە تەنیشتمەوە بەجێدەهێڵن و کوپەکەی دووەمی قاوە بەبێ دەست لێدان هەڵم دەکات.
تەنانەت ئاوێنەکانیش ئیتر وەک تەنیا نامناسنەوە. هەر جارێک لەبەردەمیان دەوەستم، شانێکی تر دەردەکەوێت و دوو چاوی تر بە بێدەنگی سەیری من دەکەن.
هاوڕێکانم ڕەخنە لە غیابی من دەگرن، بێ ئاگا لەوەی هەر جارێک هەوڵی خەوتن دەدەم وەک شەمەندەفەرێکی درێژ بە مێشکمدا تێدەپەڕیت.
کاتێک لە ژێر باراندا دەڕۆم، چەترەکە لە خۆیەوە فراوان دەبێت، وەک ئەوەی دەستێکی نەبینراو بە سەرەکەی ترەوە چەسپاوە.
وە لە سینەمادا بلیتفرۆشەکە پێداگری دەکات لەسەر ئەوەی دوو بلیتم پێبدات، پاشان بە چرپە دەڵێت "کەس بەم ڕووناکییە نایەت بۆ سینەما و تەنیایە".
ئەوەندە هەوڵ دەدەم ناوی تۆ لە دەفتەرەکانم بسڕمەوە، بەڵام پیتەکان خۆیان ڕێکدەخەنەوە و دەبنە دڵێک.
هەوڵ دەدەم بۆ خەڵک ڕوون بکەمەوە کە تۆ زۆر لەمەوبەر ڕۆشتووی، بەڵام هێشتا شۆستەکان دەنگی هەنگاوەکانت لەبیرە و هەرکاتێک بەلایدا تێدەپەڕم شەقامەکان دەسوڕێنەوە.
هەندێک جار ڕقم لێتە کە وا دەکەیت جیهان هەست بە بچووکی بکات.
وە هەندێک جار بە بێدەنگی سوپاست دەکەم کە ئەوەندە ڕووناکی لە تاریکیمدا بەجێهێشتووە.
===================================
5
الخباز الذي على ناصية شارعنا
الخباز الذي على ناصية شارعنا
كان يتكلم أكثر مما يخبز
وشرطي المركز القريب من مدرستي
الذي لايحرس المدرسة
ويأكل بنهم عيون الصبايا
ملمع الأحذية الذي يزيح الحزن عن وجه مدينتي
عمال النظافة المتسخين
الرجل الأنيق المهندم
ذو الشعر المدهون بالوهم
مدرس الفيزياء الوسيم
الذي وقع في حب الطالبات المراهقات
إلا أنا التي وقعت في درس الفيزياء
صاحب محل بيع أدوات التجميل
الذي فقد جماله منذ الصغر
مفقوء البصر
مختار محلتنا الهرم
وأبنه العاق
قصاب الحي ذي الشارب المعقوف
كلهم كانوا يبتلعون كلمة صباح الخير حينما أمر من شارعنا خوفا" من أمي
غربة قنبر2025
كوردى
نانەواکە لە گۆشەی شەقامەکەمان
زیاتر لەوەی نانەواخانە دەکرد قسەی دەکرد
وە پۆلیسەکەی وێستگەی نزیک قوتابخانەکەم
کێ پاسەوانی قوتابخانەی نەکرد
و بە تەماحەوە چاوی کچانی گەنجی خوارد
ئەو پیاوە پێڵاوچیەی کە خەم و پەژارەی لە ڕووخساری شارەکەم سڕییەوە
پاککەرەوە پیسەکان
ئەو پیاوە ڕەسەن و بە باشی زەماوەند
بە قژێکەوە کە بە وەهم ڕەنگ کراوە
مامۆستا قۆزەکەی فیزیا
کێ عاشقی کچانی هەرزەکار بووە
جگە لە من کە عاشقی پۆلی فیزیا بووم
خاوەنی دوکانی جوانکاری
کە لە تەمەنی گەنجیەوە جوانی خۆی لەدەستدا
نابیناکە
سەرۆکی گەڕەکە بەساڵاچووەکەمان
وە کوڕە سەرپێچیکارەکەی
قەسابی گەڕەک بە سمێڵی لوولەوە
هەموویان کاتێک بە شەقامەکەماندا تێپەڕین، لە ترسی دایکم، وشەی "بەیانی باش"یان قووت دا
غوربەت قەنبەر
==================================
6
حذاريك أمي
حذاريك أمي
أن تنسي مكحلتك المطوية على الرف
حذاريك أن تنسي تقبيل صورة أخي المنفي خارج الوطن قبل النوم
حذاريك أن تذهبي إلى فراشك الدافىء
دون أن تتأكدي من قفل باب قلوبنا
قبل أن تطمئني أن خالد تعشى من خبز عينيك
حذاريك أن تغادري وسادتك المحشوة بريش الطيور ..كم كان يحلو لي أن أضع رأسي عليها دون أن توبخني أختي
حنانيك أمي كم أنا بحاجة لحضنك
حذاريك أن تنسي شاي العصر
وأجتماعنا حولك
حنانيك لعتبة الدار
حنانيك لرائحة القرنفل التي لم تغادر أنفاسك
حذاريك أيها الموت أن تمنعني من رؤيتها
حذاريك أيتها الحياة أن تكوني بدونها
فأن أمي هي الحياة التي أعيشها
غربة قنبر
كوردى
ئاگاداربە دایکە،
دەفری کۆلەکەت لەبیر مەکە کە لەسەر ڕەفەکە چەماوەتەوە.
ئاگاداربە لەبیرت بچێت وێنەی براکەم، دەربەدەری دەرەوەی وڵات، پێش خەوتن، ماچ بکەیت.
ئاگاداربە بچیتە سەر جێگا گەرمەکەت
بەبێ ئەوەی دڵنیا بین دەرگای دڵمان قوفڵ کراوە،
پێش ئەوەی دڵنیا ببیتەوە کە خالید ئێوارەخوانی خۆی لە نانی چاوەکانت خواردووە.
ئاگاداربە بالیفەکەت پڕ لە پەڕەکانی باڵندە بەجێبهێڵیت... چەندە زۆرم خۆشدەویست سەرم لەسەری دابنێم بەبێ ئەوەی خوشکەکەم قسەی ناشرینم پێبدات.
ڕەحم بە دایە، چەند پێویستم بە باوەشی تۆیە.
ئاگاداری لەبیرکردنی چای پاشنیوەڕۆ بن
وە کۆبوونەوەی ئێمە لە دەوروبەرت.
ڕەحم بە دەرگاکە بکە.
ڕەحم بە بۆنی مێخەک بکە کە هەرگیز لە هەناسەت دەرنەچوو.
ئاگاداربە مەرگ، لەوەی ڕێگریم لێبکەیت کە بیبینم.
ئاگاداربە ژیان، لە بێ ئەو،
چونکە دایکم ئەو ژیانەیە کە من دەژیم.
غوربەت قەنبەر
=================================
7
منذ زمنٍ طويل وأنا أعيشُ على هامشِ نشراتك العاطفية،
مرةً ترفعُ في سمائي شمسًا كاملة، ومرةً أخرى توزّعُ الغيومَ على الجهاتِ الأربع وتنسحب.
لا أعرفُ إن كنتَ تُخفي قلبكَ خلف الضباب، أم أن الضبابَ نفسه هو قلبك.
أراكَ تجمعُ أحلامكَ كلَّ مساء، ترتّبُها بعنايةٍ فوق رفوفِ الصمت، وتكتبُ على كلِّ حلم: "قابلٌ للتأجيل".
ثم تنام.
وفي الصباح تستيقظُ الأحلامُ يتيمةً، تبحثُ عن نافذةٍ مفتوحة، عن حمامةٍ تحملها بعيدًا، عن غيمةٍ رحيمة لا تخشى السقوط.
أما أنا فأقفُ في الجهةِ الأخرى من المواسم، أمدُّ يدي للريح وأتركها تعبثُ بشعري، فقد تعلّمتُ أن أحبَّ الأشياءَ الهاربة، وأن أصادقَ الطرقَ التي لا تصل.
لم يعد يُربكني أن يزهرَ قلبُك يومًا ويتحوّلَ في اليومِ التالي إلى صحراء.
فأنا خبيرةٌ بالعطش، وأعرفُ كيف أستخرجُ من الرملِ وهمَ النهر.
لهذا حين تضيقُ بك أحلامُك، لا تضعها في علبٍ مغلقة، ولا تعلّقها على جدرانِ الإعلانات.
أرسلها إليَّ كما هي: مرتبكةً، ناقصةً، ومبلّلةً ببعض الخيبات.
فالأحلامُ التي تصلُ متأخرةً تبقى أحلامًا، أما التي تُحبسُ طويلًا فتتحوّلُ إلى غبار.
كوردى
ماوەیەکی زۆرە، لە پەراوێزی ڕاگەیاندنە سۆزدارییەکانتدا دەژیم،
چاوەڕێی ڕاگەیاندنی کۆتایی کە کەشوهەوای دڵت جێگیر دەبێت، بەڵام باکان هەرکاتێک لە کەناراوەکانت نزیک ببمەوە ئاراستە دەگۆڕن.
هەندێک جار خۆرێکی پڕ لە ئاسمانم هەڵدێت و جاری تر هەورەکان بە هەموو ئاراستەکاندا بڵاودەبنەوە و دەکشێنەوە.
نازانم دڵت لە پشت تەمەوە دەشاریتەوە، یان خودی تەمەکە دڵی تۆیە.
دەبینم هەموو ئێوارەیەک خەونەکانت کۆدەکەیتەوە، بە وردی لەسەر ڕەفەکانی بێدەنگی ڕێکیان دەخەیت، لەسەر هەریەکەیان دەنووسیت: "پۆستپۆنبل".
پاشان دەخەویت.
وە بەیانی خەونەکان هەتیو لە خەو هەڵدەستن، بەدوای پەنجەرەیەکی کراوەدا دەگەڕێن، بەدوای کۆترێکدا دەگەڕێن بۆ ئەوەی بیانبات، بۆ هەورێکی میهرەبان کە لە کەوتن ناترسێت.
سەبارەت بە منیش، من لە دیوەکەی تری وەرزەکاندا وەستاوم، دەستم بۆ با درێژ دەکەمەوە و ڕێگەی پێدەدەم یاری بە قژم بکات، چونکە فێربووم شتە زوو تێپەڕەکانم خۆشبوێت، و هاوڕێیەتی ئەو ڕێگایانە بکەم کە هەرگیز ناگەم. چیتر سەرم لێ شێواو ناکات کە ڕۆژێک دڵت گوڵ بکات و ڕۆژێکی تر ڕوو لە بیابان بێت.
چونکە من شارەزام لە تینوێتی و دەزانم چۆن وەهمی ڕووبارێک لە خۆڵ دەربهێنم.
بۆیە کاتێک خەونەکانت زۆر قەتیس دەبن، لەناو سندوقی مۆرکراودا قفڵیان مەکە، نە لەسەر تابلۆکانی بانگەشە هەڵیانبواسە.
وەک خۆیان بۆم بنێرن: سەرلێشێواو و ناتەواو و شێدار لەگەڵ چەند نائومێدییەک.
چونکە ئەو خەونانەی درەنگ دەگەن وەک خەون دەمێننەوە، بەڵام ئەوانەی بۆ ماوەیەکی زۆر زیندانی دەکرێن دەبنە خۆڵ.
غوربەت قەنبەر
================================
8
قلبي مجرّةٌ شاسعة
تتزاحم فيها ملايين الكواكب،
وأنا، منذ كنتُ طفلةً،
كنتُ أعرف أن صدري
أوسع من خرائط الجغرافيا.
يومَ سقطتْ نجمةٌ منه،
تركتْ في داخلي
وخزةً صغيرة،
كأنها شظيةُ ضوءٍ
قررت أن تعيش في دمي
إلى الأبد.
في قلبي مذنّباتٌ
لا تزورني إلا بعد أعمارٍ طويلة،
تعبر سماء روحي
بذيلٍ من الذكريات،
ثم تختفي
تاركةً خلفها
أمنيةً لم تكتمل.
يحدّق الناسُ بي
كما لو أنني ظاهرةٌ فلكية،
يرفعون مناظيرهم،
ويختلفون في تفسير الضوء،
بينما لا أحد منهم
يسمع ارتطام المجرّات
داخل صدري.
قلبي دربُ تبّانةٍ
تائهةٌ فيها نجومٌ
لامعةٌ وأخرى خافتة،
لكلّ نجمةٍ
حكايةٌ لم تُروَ بعد.
وفي عتمتي
تشتعل ثلاثُ نجماتٍ
بعناد،
كلما ازداد الليلُ سوادًا
ازداد بريقُها،
كأنها تتحدّى الفناء.
وما إن أطيل النظر
حتى يتحوّل القلب
إلى عنقودٍ من الضوء،
لا يُحصى،
ولا ينطفئ.
وأنت...
لستَ كوكبًا يدور حولي،
ولا نجمًا عابرًا،
بل شمسُ هذا الكون،
الوحيدة
التي لم تعرف الغياب .
غربة قنبر
كوردي
دڵم گەلەئەستێرەیەکی فراوانە،
قەرەباڵغە بە ملیۆنان هەسارە.
وە منیش هەر لە منداڵییەوە،
زانی کە سنگم...
لە هەر نەخشەیەک فراوانترە.
ئەو ڕۆژەی ئەستێرەیەک لێی کەوتە خوارەوە،
لەناو مندا بەجێی هێشت
ئازارێکی بچووک،
وەک پارچەیەک لە ڕووناکی
کە بڕیاریدا لە خوێنی مندا بژی
بۆ هەمیشە.
لە دڵمدا دوورەپەرێزەکان هەن
کە تەنها دوای تەمەنێکی زۆر سەردانم دەکەن،
بەزاندنی ئاسمانی ڕۆحم
بە کلکێکی یادەوەرییەوە،
پاشان لەناوچوون
جێهێشتنی لە دوای خۆی
ئاواتێکی بەدی نەهاتوو.
خەڵک چاوم لێیە
وەک ئەوەی دیاردەیەکی فەلەکی بم،
بەرزکردنەوەی تەلەسکۆپەکانیان،
و جیاوازی لە لێکدانەوەی ڕووناکیدا،
لە کاتێکدا هیچ کامیان
گوێی لە پێکدادانی گەلەئەستێرەکان دەبێت
لەناو سنگمدا.
دڵم ڕێگای شیرییە،
لەناو ئەودا ون بوون ئەستێرەن
درەوشاوە و ئەوانی تر کاڵ،
هەر ئەستێرەیەک
لەگەڵ چیرۆکێک کە هێشتا نەگێڕدراوەتەوە.
وە لە تاریکی مندا سێ ئەستێرە بە چەقبەستوویی دەسووتێن.
تا شەو تاریکتر بێت، گەشاوەتر دەبن،
وەک ئەوەی سەرپێچی لەبیرچوونەوە بکەن.
وە کاتێک زۆر درێژ سەیر دەکەم،
دڵم دەگۆڕێت بۆ کۆمەڵە ڕووناکییەک، بێشومار و نەکوژاوە.
وە تۆ... تۆ نە هەسارەیەک بە دەوری مندا دەسوڕێیتەوە،
نە ئەستێرەیەکی تێپەڕ،
بەڵکو خۆری ئەم گەردوونەیە،
تاکە کەسی کە هەرگیز نەبوونی نەزانیوە.
غوربەت قەنبەر
===============================
9
كلما هممتُ أن أكتب اسمك،
أغلقتِ الأبجديةُ دفاترها،
وجلستْ الحروف
تسرّح ضفائرها
في مرآةِ صوتك.
أيُّ شاعرٍ
يستطيع أن يقيس المسافة
بين نبضةٍ واحدة
واسمٍ
كلما نُطق ازداد اتساعًا
مثل سماءٍ لا تعترف بالنهايات
أخبئُ لك حفنةً من الأقمار،
وأزرعها على شرفاتِ ليلي،
لعلّ العتمة تتعلّم منك فنَّ الإشراق.
أما كلماتي،
فتخرج من يدي
كطيورٍ مهاجرة،
تحملُ غصنًا من شوق،
وتدور طويلًا حول نافذة قلبك،
ثم تخجل أن تطرقها.
أنت... القصيدة التي كلما قرأتُها
نسيتُ قواعدَ اللغة،
واكتشفتُ
أن البلاغة ليست في التشبيهات،
بل في ذلك الصمت
الذي يسبق ذكرَ اسمك.
فدعني أقتبسُ من أنفاسك
ما يكفي لإشعالِ سطرٍ جديد،
وأدعُ الحبر يتوضأُ بضيائك،
فربما تصبح قصائدي
جديرةً بأن تمرَّ قرب اسمك...
دون أن ترتبك .
غربة قنبر
كوردي
هەرکاتێک هەوڵمدا ناوی تۆ بنووسم،
ئەلفوبێ کتێبەکانی دادەخات،
وە پیتەکان دادەنیشن
شانەی لۆچەکانیان
لە ئاوێنەی دەنگتدا.
چ شاعیرێک
دەتوانێت مەودای پێوانە بکات
لە نێوان یەک لێدانی دڵدا
وە ناوێک
کە لەگەڵ هەر وشەیەکدا فراوانتر دەبێت
وەک ئاسمانێک کە کۆتایی نازانێت؟
مشتێک مانگ بۆ تۆ دەشارمەوە،
و لە باڵکۆنەکانی شەوەکەمدا بیانچێنم،
ڕەنگە تاریکی لە تۆ فێری هونەری درەوشاوەیی بێت.
سەبارەت بە قسەکانی من،
دەستم بەجێدەهێڵن
وەک باڵندە کۆچبەرەکان،
هەڵگرتنی لقێکی حەسرەت،
وە بۆ ماوەیەکی زۆر بە دەوری پەنجەرەی دڵتدا دەسوڕێنەوە،
پاشان زۆر شەرمن و ناتوانن لە لێدان بدەن.
تۆ... ئەو شیعرەی کە، هەرکاتێک بیخوێنمەوە،
یاساکانی ڕێزمان لەبیر دەکەم،
وە دۆزینەوە
ئەو قسەخۆشییە لە تەکمەکاندا نییە،
بەڵام لەو بێدەنگییەدا
کە پێش هێنانە ناوەوەی ناوەکەت. با لە هەناسەت قەرز بکەم
بەسە بۆ ئەوەی هێڵێکی نوێ هەڵبگیرسێنێت،
وە با ڕەنگەکە بە ڕووناکی تۆ پاک بکرێتەوە،
تا ڕەنگە شیعرەکانم ببنە
شایەنی ئەوەیە بە ناوی خۆتدا تێپەڕیت...
بەبێ ئەوەی لەرزین .
غوربەت قەنبەر
تعليقات